Perkutana implantacija samooslobađajuće aortne valvule kod visokorizičnih bolesnika sa teškom aortnom stenozom: prva iskustva u Srbiji - Nedeljković, Milan A.; Beleslin, Branko; Tesić, Milorad; Vukcević, Vladan; Stanković, Goran; Stojković, Siniša; Orlić, Dejan; Bilbija, Ilija; Matković, Miloš; Simić, Tijana; Menković, Nemanja; Mrdović, Igor; et al. (Vojnosanitetski pregled, 2017)
Uvod/Cilj. Aortna stenoza (AS) je najčešća mana zaliska kod odraslih, sa prilično lošom prognozom kod simptomatskih bolesnika. Hirurška zamena aortnog zaliska je terapija izbora, ali kod značajnog broja bolesnika ona nije izvodljiva. Prikazali smo inicijalno iskustvo sa transkateterskom implantacijom aortnog zaliska transcatheter aortic valve replacement (TAVR) koja je izvedena u sali za kateterizaciju na Klinici za kardiologiju Kliničkog centra Srbije. Metode. Procedura je urađena kod 5 bolesnika (srednje godine starosti 76 ± 6 godina, 2 muškarca i 3 žene) kod bolesnika sa teškom i simptomatskom AS koji su imali ili kontraindikacije za hiruršku zamenu aortnog zaliska ili visok rizik od hirurške procedure. Sve odluke o primeni TAVR doneo je kardiohirurški tim. Pregled bolesnika pre procedure obuhvatao je detaljni klinički i ehokardiografski pregled, koronarnu angiografiju i kompjuterizovanu tomografiju srca i vaskularnog sistema. Kod svih bolesnika implantiran je samooslobađajući aortni zalistak (CoreValve, Medtronic, USA). Šestomesečno praćenje je sprovedeno kod svih bolesnika. Rezultati. Sve intervencije uspešno su izvedene, bez značajnih periproceduralnih komplikacija. Neposredno hemodinamsko poboljšanje postignuto je kod svih bolesnika (maksimalni gradijent pritiska: 94.2 ± 27.6 vs 17.6 ± 5.2 mmHg, p < 0.001; srednji gradijent pritiska: 52.8 ± 14.5 vs 8.0 ± 2.1 mmHg, p < 0.001). Nijedan bolesnik nije imao srčane blokove, moždani udar, vaskularne komplikacije ili značajnu aortnu regurgitaciju posle intervencije. Posle 6 meseci, preživljavanje je bilo 100%, a funkcionalno poboljšanje je postignuto kod svih bolesnika. Zaključak. Ovaj inicijalni uspeh predstavlja dobru osnovu za lečenje većeg broja bolesnika sa simptomatskom AS koji imaju visok hirurški rizik, a do sada nisu bili adekvatno lečeni.