Prognostički značaj varijabilnosti srčane frekvencije kod bolesnika nakon infarkta miokarda - Bošković, Aneta; Belada, Nataša; Knežević, Božidarka (Vojnosanitetski pregled, 2014)
Uvod/Cilj. Smanjena varijabilnost srčane frekvencije kao pokazatelj neuravnoteženosti autonomnog nervnog sistema i sklonosti ka ventrikularnim ekstrasistolama može biti korisna za stratifikaciju rizika kod bolesnika nakon akutnog infarkta miokarda. Cilj studije bio je da se ispita prognostički značaj varijabilnosti srčane frekvencije za ukupni mortalitet kod ovih bolesnika. Metode. Analizirali smo 24-časovno Holter elektrokardiografsko praćenje 100 bolesnika za vreme hospitalizacije zbog akutnog infarkta miokarda. Prosečna starost bolesnika bila je 56,99 + 11,03 godine, od kojih je bilo 80 muškaraca. Time domain analiza varijabilnosti srčane frekvencije određivana je od 8. do 13. dana od nastanka akutnog infarkta miokarda, uz upotrebu 24-časovnog Holter posmatranja, a izračunavani parametri bili su: standardna devijacija svih normalnih RR intervala (SDNN), RRmax-RRmin (razlika između najdužeg RR intervala i najkraćeg RR intervala) i prosečni RR interval. Iz Holter posmatranja, takođe, analizirani su ventrikularni poremećaji ritma. Kod bolesnika je obavljeno i kliničko praćenje, laboratorijski testovi i ehokardiografsko ispitivanje. Rezultati. Tokom perioda praćenja od godinu dana, 11 bolesnika je umrlo, od čega 10 zbog kardijalnog uzroka, a jedan usled cerebro-vaskularnog inzulta. Registrovane su značajno niže vrednosti SDNN (60,55 ± 12,84 ms vs 98,38 ± 28,21 ms), RRmax-RRmin (454,36 ± 111,00 ms vs 600,99 ± 168,72 ms) i prosečnog RR intervala (695,82 ± 65,87 ms vs 840,07 ± 93,97 ms) kod umrlih u odnosu na preživele (p < 0.01). Preminuli bolesnici bili su stariji, sa nižom ejekcionom frakcijom leve komore (0,46 ± 0,05 vs 0,56 ± 0,06), češćim kliničkim znacima srčane insuficijencije i ventrikularnim poremećajima ritma (> 10VES/h; p < 0,01). Multivarijantna Cox analiza pokazala je da je SDNN značajan, nezavisan prediktor za ukupni mortalitet kod bolesnika nakon infarkta miokarda. Drugi nezavisni prognostički faktori bili su klinički znaci srčane insuficijencije – Killip klasa II i III i učestale ventrikularne ekstrasistole. Zaključak. Smanjena varijabilnost srčane frekvencije je nezavisan prediktor mortaliteta kod bolesnika nakon infarkta miokarda i može pružiti korisne dodatne prognostičke informacije u neinvazivnoj stratifikaciji rizika kod ovih bolesnika