Komparativna videostroboskopska analiza nakon parcijalnih laringektomija - Mumović, Gordana M. (Vojnosanitetski pregled, 2015)
Uvod/Cilj. Nakon eksternih parcijalnih laringektomija, videostroboskopija je veoma korisna za procenu postoperativnog mehanizma fonacije pokazivanjem usporenosti vibracija preostalih laringealnih struktura. Cilj rada bio je da se međusobno uporede videostroboskopske karakteristike vibracija preostalih struktura larinksa i utvrde razlike fonacijskih mehanizama nakon različitih parcijalnih laringektomija otvorenim spoljašnjim pristupom. Metode. Ispitivanje je sprovedeno kao prospektivna klinička studija u periodu od 2003. do 2009. na Klinici za bolesti uva, grla i nosa, Kliničkog centra Vojvodine u Novom Sadu, a obuhvatilo je 99 bolesnika operisanih zbog karcinoma larinksa nekom od parcijalnih laringektomija, kod kojih je načinjena videostroboskopska analiza vibracija preostalih struktura i fonacijskih mehanizama. Rezultati. Dominantno mesto vibracije bila je glasnica kod horizontalne supraglotične laringektomije, hordektomije, frontolateralne laringektomije i kod tročetvrtinskih operacija. Ventrikularni nabor dominantno je vibrirao kod hemilaringektomije, a aritenoid kod suptotalnih i kod skoro totalne laringektomije. Kod suprakrikoidne hemilaringofaringektomije zabeleženo je učešće u vibraciji više različitih struktura. Moguće su vibracije i u zoni rekonstrukcije defekta kod većine operativnih tehnika. Kod horizontalnih i vertikalnih laringektomija pokreti larinksa u fonaciji bili su najčešće medijalni, dok su kod krikohioidoepiglotopeksije bili anterioposteriorni. Insuficijentna okluzija neolarinksa u fonaciji bila je prisutna kod većine operisanih bolesnika. (72,7%). Zaključak. Videostroboskopija je korisna metoda proučavanja fonacijskih mehanizama rekonstruisanog larinksa posle parcijalnih laringektomija, kao i kod planiranja vokalne terapije.