Karakteristike akustičnih evociranih potencijala kod bolesnika sa hipoplazijom vertebralne arterije i moždanim udarom u vertebrobazilarnom slivu - Živadinović, Biljana; Damjanović, Radomir; Todorović, Stefan; Živadinović, Jelena; Stamenović, Jelena; Bojanović, Mila; Bojanović, Aleksandar; Ćirić Mladenović, Ivana; Jovanović, Hristina (Vojnosanitetski pregled, 2024)
Uvod/Cilj. Akustični evocirani potencijali (AEP) predstavljaju elektrofiziološku metodu koja se koristi u dijagnostici patoloških promena moždanog stabla, akustičnog nerva (njegovog perifernog i centralnog dela), kod bolesnika u komi, kod potvrđivanja moždane smrti itd. Odgovor uključuje sedam negativnih talasa koji se generišu u strukturama moždanog stabla vaskularizovanih arterijama zadnjeg sliva. Ipak, u svakodnevnoj praksi se zbog svoje konstantnosti prati prvih pet talasa. Pretpostavlja se da hipoplazija vertebrlne arterije (HVA) utiče na nalaz AEP. Važeća definicija HVA obuhvata kriterijum da je dijametar krvnog suda ≤ 2 mm i da je odnos dijametara leve i desne vertebralne arterije ≥ 1 : 1,7. HVA se sreće u 5,3% slučajeva ukupne populacije i njeno prisustvo povećava rizik od infarkta mozga u zadnjem slivu (posterior circulation stroke – PCS). Cilj istraživanja bio je da ukaže na veću učestalost patoloških nalaza AEP kod bolesnika sa HVA i PCS i da pokaže karakteristike AEP u toj grupi bolesnika. Metode. Sprovedena je prospektivna studija koja je obuhvatila 163 bolesnika sa PCS, u periodu od dve godine. Metodama kompjuterizovane tomografije (KT) i magnetne rezonance (MR) ustanovljena je dijagnoza PCS. Sumnja na postojanje HVA nakon Color Doppler ultrasonografije potvrđivana je KT i MR angiografijom. Svim bolesnicima urađeno je AEP ispitivanje. Praćene su promene talasnih amplituda i intertalasne latence (ITL). Rezultati. Nije postojala statistički značajna razlika između polova (χ2 = 1,823; p = 0,176) i godina starosti bolesnika u odnosu na prisustvo HVA (p = 0,815). Statistički značajno veći broj bolesnika sa višestrukim PCS imalo je pozitivan nalaz HVA (grupa HVA – 42,3%) u odnosu na bolesnike koji nisu imali HVA (grupa bezHVA – 26,6%) (χ2 = 4,278; p = 0,038). Statistički značajno veći broj patoloških AEP nalaza ustanovljen je kod bolesnika u grupi koja je imala PCS i HVA (χ2 = 4,899; p = 0,026). Utvrđeno je postojanje statistički značajne promene ITL praćene talasima niske amplitude u grupi HVA (χ2 = 4,465; p = 0,034). Zaključak. Distribucija HVA ne zavisi od pola ni starosti. Statistički značajno je veća učestalost patološkog AEP nalaza (prisustvo udruženih promena amplituda talasa i produženih ITL) kod bolesnika sa HVA i PCS.