Specifičnosti korenova i kanala prvih maksilarnih molara sa spojenim korenovima - Beljić-Ivanović, Katarina; Karadžić, Branislav (Vojnosanitetski pregled, 2022)
Uvod/Cilj. Prvi maksilarni molari su među najkompleksnijim zubima za endodontsko lečenje. Postoje određene razlike i odstupanja u morfologiji njihovih kanala, posebno kod maksilarnih prvih molara sa spojenim korenovima. Cilj rada bio je da se ex-vivo ispitaju morfološke specifičnosti korenova, korenskih kanala i njihovih zidova, kod prvih maksilarnih molara sa spojenim korenovima. Metode. Od ukupno 366 maksilarnih prvih molara, primenom kompjuterizovane tomografije konusnog snopa i stereo-mikroskopa, u studiju je uključeno i proučeno 64 zuba sa spojenima korenovima. Izmereni su i analizirani dimenzije zuba na nivou dna komore pulpe, broj, oblik, lokacija i rastojanje između ulaza u kanale, broj i morfologija kanala, debljina zidova kanala u spojenim korenovima i karakteristike apeksnih otvora (foramina). Rezultati. Učestalost spajanja korenova registrovana je kod 17,5% prvih maksilarnih molara, od čega je kod 60% zuba palatinalni koren bio spojen sa distobukalnim korenom. Bukopalatinalna dimenzija od 10,4 mm bila je značajno veća od meziodistalne, koja je iznosila 7,0 mm. Kod 65,6% zuba otkrivena su 4 ulaza u kanale, a najkraće rastojanje od 1,95 mm bilo je između MB1 i MB2 ulaza. Kod fuzionisanih korenova dva ili tri kanala su najčešće snažno korelirali sa brojem velikih apeksnih otvora. U spojenim korenovima nije registrovana fuzija kanala. Najtanji zid bio je ili mezijalni, sa prosečnom vrednošću od 1,25 mm ili distalni sa 1,31 mm, osim u palatinalnom spojenom korenu, sa palatinalnim zidom značajno veće debljine – 1,97 mm. Registrovana su dva ili tri velika apeksna otvora, uz značajnu korelaciju sa brojem kanala u spojenom korenu. Zaključak. Najčešće spajanje registrovano je između palatinalnog i distobukalnog korena. Bukopalatinalna dimenzija na nivou dna pulpne komore bila je značajno veća od mezio-distalne, a najmanje rastojanje izmereno je između MB1 i MB2 ulaza u kanale. Broj kanala bio je najčešće dva ili tri, uz direktnu korelaciju sa brojem velikih apeksnih otvora. Spajanje korenova nije pratilo spajanje kanala. Najtanji dentinski zid svih kanala bio je ili mezijalni ili distalni.