Visok nivo interleukina-10 u serumu nakon terapije karakterističan je za bolesnike sa karcinomom prostate koji imaju visok Gleason gradus, veliki volumen tumora i prisutnu peritumorsku infiltraciju - Jovanović, Dejan; Bančević, Vladimir; Jovanović, Vanja; Šupić, Gordana; Abazović, Džihan; Stanojević, Ivan; Vojvodić, Danilo (Vojnosanitetski pregled, 2021)
Background/Aim. Skorašnji podaci ukazuju na značaj pojedinih citokina u pojavi i razvoju karcinoma prostate (KP), kao i na njihovu udruženost sa patohistološkim i/ili kliničkim karakteristikama KP. Cilj studije bio je da se ispita udruženost koncentracije interleukina-10 (IL-10) sa patohistološkim i kliničkim karakteristikama bolesti kod bolesnika sa KP. Metode. Koncentracija IL-10 određivana je u uzorcima seruma, urina i prostate massage secret (pms) kod 88 bolesnika sa KP (inicijalno i posle terapije), 20 bolesnika sa benignom hiperplazijom prostate (BHP) i 15 zdravih osoba (kontrolna grupa). Rezultati. U poređenju sa bolesnicima sa BPH i kontrolnom grupom, bolesnici sa KP imali su najveće serumske vrednosti IL-10. Interesantno, bolesnici sa BHP imali su najviše koncentracije IL-10 u urinu i uzorcima pms. Takođe, bolesnici sa G3 gradusom i najvećim Gleason skorom (4 + 4) imali su najveće serumske vrednosti IL-10. Bolesnici sa KP bez ikakvog patohistološkog znaka invazije tumora, u odnosu na bolesnike sa evidentnom invazijom tumorskih ćelija, imali su značajno povećane serumske vrednosti IL-10, kako pre, tako i posle terapije. Terapija je indukovala različite profile IL-10 u uzorcima seruma i urina. Nakon terapije detektovali smo značajno povišenje serumskih vrednosti IL-10 kod bolesnika sa nepovoljnim Gleason skorom (4 + 4), prisutnom infitracijom tumorskih ćelija u peritumorskom tkivu (limfnom, vaskularnom ili kombinovano) i u grupi bolesnika sa visokim volumenom tumora. Zaključak. Bolesnici sa KP bez patohistoloških znakova invazije tumora pre terapije imaju značajno povišene vrednosti serumskog IL-10 u odnosu na grupu bolesnika sa dokazanom invazijom. U našem istraživanju postoji jasna disocijacija vrednosti IL-10 u uzorcima seruma, urina i pms pojedinačnog bolesnika. Posle terapije, visoka koncentracija IL-10 u serumu prisutna je samo kod bolesnika sa visokim Gleason skorom, prisutnom infiltracijom peritumorskog tkiva i visokim volumenom tumora.