Koncentracija matriks metaloproteinaze 9 u tumoru i peritumorskom tkivu kao prognostički marker kod bolesnica sa karcinomom dojke - Cvetković, Danijela M.; Milošević, Bojan Z.; Cvetković, Aleksandar M.; Ninković, Srdjan M.; Jovankić, Jovana V.; Jovanovic, Dalibor V.; Marković, Snežana D. (Vojnosanitetski pregled, 2021)
Uvod/Cilj. Karcinom dojke je jedna od najčešćih malignih bolesti žena širom sveta. Tumorsko mikrookruženje predstavlja jedan od glavnih regulatora tumorogeneze. Istraživali smo ulogu koncentracije matriks metaloproteinaze 9 (MMP-9) u peritumorskom tkivu kao prognostičkog markera kod bolesnica sa karcinomom dojke. Metode. ELISA test je korišćen za određivanje koncentracije ukupne MMP-9 u uzorcima karcinomskog i peritumorskog tkiva kod bolesnica sa karcinomom dojke. Vršeno je poređenje proteinske ekspresije MMP-9 sa kliničko-patološkim parametrima. Rezultati. Peritumorsko tkivo na distanci od 3 cm od tumora produkovalo je više MMP-9 nego sam tumor. Odnos koncentracija MMP-9 u tumorskom i peritumorskom tkivu se znatno menjalo u korist peritumorskog tkiva sa porastom veličine tumora i obimom zahvaćenosti aksilarnih limfnih nodusa. U N0 stadijumu odnos koncentracija MMP-9 u tumorskom i peritumorskom tkivu bio je 1 : 1,44, dok je u N2 stadijumu bolesti taj odnos bio čak 1 : 26,5. Zaključak. Kod bolesnica sa karcinomom dojke čak i u ranom stadijumu postoje promene u koncentraciji MMP-9 u peritumorskom tkivu koje mogu poslužiti kao prognostički parametar u proceni agresivnosti bolesti. Analizom odnosa MMP-9 u tumorskom i peritumorskom tkivu možemo izdvojiti grupu bolesnica koja je pod povećanim rizikom od razvoja limfonodalnih metastaza. Statistički značajna razlika između koncentracija MMP-9 u peritumorskom tkivu i tkivu karcinoma postoji samo u slučaju metastatske bolesti, ali ne u M0 stadijumu, ukazujući na potrebu za ranom detekcijom još uvek nedijagnostikovanih metastaza kod takvih bolesnica.