GRAĐEVINE U SECESIJSKOM STILU KAO ŠANSA ZA RAZVOJ ARHITURIZMA U NOVOM SADU

Sažetak

Apstrakt: Krajem XX veka došlo je do pojave jednog specifičnog oblika turizma u svetu pod nazivom arhiturizam. Arhitektura u užem smislu je nauka i umetnost projektovanje i oblikovanje zgrada, odnosno unutrašnjeg i spoljašnjeg arhitektonskog prostora (enterijera i eksterijera). Novi Sad, kao drugi grad po veličini u Srbiji, na prostoru Panonske nizije, poznat je po izuzetno bogatom istorijom i kulturnom nasleđu. U samom gradu dominiraju različiti stilovi u arhitekturi, između ostalog prisutna je i secesija u mađarskoj varijanti. Novi Sad ima nešto manje spomenika i građevina podignutih u ovom stilu, za razliku od Subotice kao prestonice, ali njihov kvalitet je dosta jasan i visok. Nekoliko prestoničkih arhitekata radilo je u tom periodu u Novom Sadu, a na prvom mestu je Lipot Baumhorn (Sinagoga, Menratova palata, Palata “Vojvođanske banke“), zatim Karolj Kovač, Đerđ Kopecki, Imre Frensek, Geza Markuš, Frđeš Špigel, Bela Peko i druge. Rad ima za cilj da naglasi kulturno-istorijski značaj građevina u secesijskom stilu kao posebnom obliku turizma.