Parental satisfaction with speech and language therapy: a comparison of teletherapy and face-to-face delivery - Blaži, Draženka; Blaži Ostojić, Antonija; Holjevac, Anita (Specijalna edukacija i rehabilitacija, 2026)
Uvod: Tokom pandemije COVID-19 2020. godine, kada su stroge mere zaključavanja poremetile tradicionalno pružanje rehabilitacionih usluga, onlajn terapija (teleterapija) postala je primarni način pružanja usluga. Vremenom je postao očigledan niz prednosti povezanih sa onlajn terapijom. Cilj: Cilj ove studije bio je da se ispita da li se zadovoljstvo roditelja logopedskom terapijom razlikuje u zavisnosti od načina pružanja usluga – onlajn ili licem u lice – i da li je zadovoljstvo teleterapijom povezano sa uzrastom i dijagnozom deteta. Metod: Uzorak je obuhvatio 77 roditelja dece koja primaju logopedsku terapiju (starost: 2,06–14,11) sa nizom dijagnoza, uključujući razvojni jezički poremećaj, poremećaj iz autističnog spektra i druge. Podaci su prikupljeni pomoću anonimnog upitnika koji je obuhvatao 12 izjava kojima se procenjuje zadovoljstvo svakim načinom sprovođenja terapije (α = .71). Rezultati i zaključak: Rezultati su pokazali da je većina ispitanika pozitivno ocenila onlajn terapiju, pri čemu je 94.8% prijavilo ukupno zadovoljstvo. Statistički značajna razlika u zadovoljstvu pronađena je u različitim načinima sprovođenja terapije (χ²(2) = 23.66, p < 0.001, η² = 0.29), pri čemu su učesnici koji su isključivo pohađali onlajn terapiju prijavili najviše rezultate zadovoljstva. Značajne pozitivne korelacije pronađene su između zadovoljstva i trajanja (r = .41, p < .001) te frekvencije (r = .66, p < .001) (r = 0.41, p < .001) i učestalosti (r = .66, p < .001) pohađanja teleterapije. Nisu pronađene statistički značajne razlike u odnosu na uzrast deteta (r = 0.12, p = 0.298) ili dijagnostičku grupu (χ²(2) = 0.66, p = 0.720). S obzirom na istraživačku prirodu i metodološka ograničenja studije, nalaze treba tumačiti sa oprezom.