DA LI JE ČAŠA POLUPRAZNA ILI POLUPUNA: SOCIODEMOGRAFSKE VARIJABLE I VRSTA OMETENOSTI KAO DETERMINANTE NADE KOD OSOBA S OMETENOŠĆU - Dragojević, Nada; Čolić, Marija; Milačić Vidojević, Ivona (Specijalna edukacija i rehabilitacija, 2016)
Nada ima poseban značaj za osobe s ometenošću, često preplavljene negativnim osećanjima tuge, strepnje i straha od budućnosti. Koncept nade može da se odredi kao unutrašnja snaga koja pomaže u prevazilaženju efekata negativnih životnih događaja. Cilj istraživanja je bio da se utvrdi nivo nade kod tri različite grupe osoba s ometenošću i njegova povezanost sa sociodemografskim karakteristikama ispitanika. Uzorak je obuhvatio 929 ispitanika, 351 ispitanik je bio s motoričkim oštećenjem, 337 s oštećenjem sluha i 241 s oštećenjem vida. Primenjene su skale: Skala nade Hertove (HHI – Herth Hope Index) i Upitnik o sociodemografskim podacima. Rezultati pokazuju da više nade ispoljavaju mlađi ispitanici u odnosu na grupu starijih ispitanika, žene u odnosu na muškarce, obrazovaniji u odnosu na manje obrazovane, zaposleni i studenti u odnosu na nezaposlene i penzionere, oženjeni i neoženjeni u odnosu na razvedene i udovce, oni koji žive sa partnerom, s partnerom i decom ili s roditeljima u odnosu na one koji žive samo s decom i ispitanici s visokim ili srednjim prihodima u odnosu na one sa niskim prihodima. Osobe sa senzornom ometenošću ispoljavaju više nade u pogledu ostvarenja budućih ciljeva, postojanja unutrašnje snage za prevladavanje, dobijanja spoljašnje podrške u odnosu na osobe sa motoričkim oštećenjem. Ključne reči: nada, osobe s motoričkim oštećenjem, osobe s oštećenjem sluha, osobe s oštećenjem vida, sociodemografske karakteristike