KAKVA JE OBEZBEĐENOST CRNE GORE LEKARIMA SPECIJALISTIMA MEDICINE? - Šćepanović, Lidija; Kecojević, Goran; Mirković, Milan (Srpski medicinski časopis Lekarske komore, 2023)
Uvod: Zdravstveni radnici, a posebno visokostručni kadar, svojim znanjem, iskustvom i veštinama treba da omogućavaju sprovođenje zdravstvene politike, a sve sa ciljem očuvanja i poboljšanja zdravlja stanovništva. Cilj ove studije je bio da utvrdi obezbeđenost Crne Gore lekarima, specijalistima medicine, po vrstama specijalizacije, odnosno da utvrdi kakva je njihova starosna i polna struktura u odnosu na druge zemlje Evropskog regiona. Materijali i metode: Jedinica posmatranja u istraživanju su bili lekari medicine (specijalisti, lekari na specijalizaciji i lekari bez specijalizacije). Osim primene deskriptivnih metoda (apsolutni i relativni brojevi) izračunavani su indeksi promene u broju lekara za period između 2009. i 2021. godine, indeksi promene u starosnoj strukturi lekara za period između 2008. i 2021. godine, indeksi promene u zastupljenosti lekara specijalista starosnog doba preko 55 godina (55+) po specijalnostima, kao i stope obezbeđenosti različitim profilima lekara specijalista na 100.000 stanovnika. Korišćeni su podaci koji se odnose na javni sektor, a koje prikuplja i publikuje Institut za javno zdravlje Crne Gore. Rezultati: Ukupan broj lekara (specijalisti, lekari na specijalizaciji i lekari bez specijalizacije) je u Crnoj Gori, u 2021. godini, u javnom sektoru bio za trećinu veći u odnosu na 2009. godinu, dok se broj specijalista uvećao za četvrtinu. Porast broja specijalističkog lekarskog kadra je bio značajno veći u bolničkim delatnostima u odnosu na vanbolničke (povećanje broja lekara specijalista od 46% i lekara na specijalizaciji od 41%, u odnosu na 23% i 5% u vanbolničkim delatnostima). U 2021. godini, specijalistički kadar je bio u najvećem procentu u starosnoj grupi od 55 i više godina (oko 34%). Zaključak: Navedene statističke serije podataka koje se odnose na lekare specijaliste, lekare bez specijalizacije i lekare na specijalizaciji, u vanbolničkoj i bolničkoj zdravstvenoj zaštiti, ukazuju na značajan manjak ovih lekara u Crnoj Gori, u odnosu na većinu zemalja Evropskog regiona, kao i na neadekvatnu starosnu strukturu, posebno za pojedine specijalnosti u kojima treba pažljivo planirati kadar. Kvalitetnije i efikasnije upravljanje ljudskim resursima trebalo bi da omogući ranije upućivanje mladih lekara na specijalizaciju.