ODSUSTVO CELIJAČNOG TRUNKUSA: PRIKAZ SLUČAJA - Pavlović Stojanović, Jasmina; Perović, Aleksandra; Stojanović, Minja; Kosanović, Tijana; Radanović, Đorđe; Lazić, Ljiljana; Antonijević Đorđević, Dragana; Bjelica, Magdalena (Srpski medicinski časopis Lekarske komore, 2022)
Uvod: Celijačni trunkus (celjiačno stablo) je arterijsko stablo o kome su pisane brojne anatomske i radiološke studije. Od svog početka, sa prednje strane trbušne aorte, trunkus se proteže 1,5 – 2 cm, a zatim deli na tri grane: levu želudačnu arteriju, zajedničku jetrenu arteriju i slezinsku arteriju. Ovakvu trifurkaciju prvi je opisao Haler (Haller), 1756. godine, i ona se smatra najčešćim anatomskim obrascem. Anatomske varijacije celijačnog stabla su brojne, i to kako po načinu grananja, tako i po dimenzijama. Retka anatomska varijacija je potpuno odsustvo celijačnog trunkusa, u kojoj sve tri grane nastaju, direktno i nezavisno, iz abdominalne aorte. Prikaz slučaja: Onkološki pacijent, starosti 63 godine, upućen je na odeljenje radiologije radi pregleda abdomena na magnetnoj rezonanci (MR), u cilju diferencijalne dijagnoze promena u nadbubrežnim žlezdama. Prilikom pregleda, primećeno je potpuno odsustvo celijačnog trunkusa. Leva želudačna arterija, arterija slezine i zajednička jetrena arterija su se pojavljivale direktno i nezavisno iz abdominalne aorte. Zaključak: Varijacija ovog tipa je najčešće asimptomatska i nema negativan efekat na snabdevanje visceralnih organa krvlju. U literaturi se prevalencija ovog vaskularnog obrasca kreće od 0,1% do 4%. Poznavanje vaskularnih varijacija u abdomenu je veoma važno tokom operativnih, dijagnostičkih i endovaskularnih procedura.