ZNAČAJ MULTIDISCIPLINARNOG DIJAGNOSTIČKOG I TERAPIJSKOG PRISTUPA SINDROMU BOLNE SIMFIZE SPORTISTA

Sažetak

Sindrom bolne simfize sportista (pubalgija) je specifična povreda, bolno stanje i disfunkcija femoro-ingvinalne regije, koje nastaje usled disproporcije snage mišića trbušnog zida i mišića donjih ekstremiteta. Cilj ovog rada jeste da se teorijski razmotri značaj multidisciplinarnog dijagnostičkog i terapijskog pristupa sindromu bolne simfize sportista. U literaturi je izneto više od 70 uzroka nastanka pubalgije, pri čemu su oni koji su uslovljeni sportskim činiocima najzastupljeniji. Aktivnosti koje uključuju ponavljajuće snažne udarce nogama, pokrete rotacije, cirkumdukcije i torzije predstavljaju faktore rizika. Sindrom je najpre registrovan kod fudbalera, a uglavnom se javlja kod sportista muškog pola, mlađih od 40 godina. Postavljanje dijagnoze je teško zbog složene anatomije i preklapanja simptoma među različitim povredama prepona. Terapijski pristup je uslovljen
složenošću povreda i dinamikom oporavka pacijenta. Podrazumeva poštovanje principa započinjanja lečenja minimalno invazivnim modalitetima, pri čemu je za krajnji terapijski pristup rezervisan operativni tretman, nakon kog je neophodno sprovesti odgovarajući rehabilitacioni program, u skladu sa bolom i dinamikom
oporavka. Najveći broj sportista se nakon dva do tri meseca vraća na teren, pri čemu recidivi nakon operativnog lečenja praktično nisu registrovani. No, s obzirom na to da kod nastanka pubalgije dolazi do onesposobljavanja u sportskim aktivnostima u prolongiranom periodu, posebnu pažnju treba posvetiti prevenciji nastajanja ovog bolnog sindroma. S tim u vezi, s prevencijom treba započeti u najranijim uzrastima, sprovođenjem svakodnevnog programa vežbi jačanja mišića prednjeg trbušnog zida, s posebnim akcentom na kose i poprečne trbušne mišiće.