Το μεγάλο εκκλησιαστικό σχίσμα και οι επιπτώσεις του στην Βαλκανική χερσόνησο — ΙΑ΄ αιώνας στην Ζέτα. Ο ρόλος των σέρβων ηγεμόνων στην ίδρυση της αρχιεπισκοπής του Μπαρ - Радић, Радован (Sabornost - The Theological Year-book, 2013)
Η θεωρία περί της ταυτόχρονης παραλαβής των αξιωμάτων, βασιλικής αλλά και της εκκλησιαστικής, από τα χέρια του ρωμαϊκού ποντίφικα λαμβάνει μία ξεχωριστή θέση στην ιστορική βιβλιογραφία της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας. Πρόκειται περί της στέψεως του „Έξαρχου των Δαλματινών“ του Μιχαήλ αλλά και της από την Ρώμη ανυψώσεως της βυζαντινής επισκοπής του Μπαρ σε αρχιεπισκοπή την μετά το μεγάλο εκκλησιαστικό σχίσμα περίοδο. Σίγουρα, γίνεται ο λόγος περί της εξαπλώσεως της πνευματικής εποπτείας της Ρώμης στα εδάφη παραδοσιακά συμπεριλαμβανόμενα στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, το γνωστό Ανατολικό Ιλλυρικό. Η περιοχή αυτή εκκλησιαστικά υπάγεται στην Κωνσταντινούπολη ήδη από τα 732. Ξεχωριστό ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει η συνεργασία του Μιχαήλ και του Βοδίνου με τους Λατίνους στο θέμα της ιδρύσεως της Αρχιεπισκοπής του Μπαρ αλλά και της στέψεως του ίδιου για τον βασιλιά της Ζέτας κατά το δυτικό τρόπο, θεμελιωμένο την περίοδο εξουσίας του Καρλομάγνου. Η συνεργασία των δύο μεριών σίγουρα υπήρχε, όπως και με υπόλοιπους πολιτικούς παράγοντες της εποχής, όμως το ερώτημα τίθεται σε πιο βαθμό; Οι πληροφορίες λαμβανόμενες από τον ιερέα της Διοκλίας στο περίφημό του το έργο πάντως διαφέρουν από την παραπάνω προαναφερόμενη θεωρία. Τα προαναφερόμενα φλέγοντα θέματα εκπροσωπούν το αντικείμενο της παρούσας επιστημονικής εργασίας.