Sažetak
Rad razmatra i poredi uzroke i posledice istorijskog revizionizma Turske i Srbije, oličenog u intenzivnom i oštrom negiranju genocida počinjenog nad Jermenima 1915. godine i genocida počinjenog nad Bošnjacima 1995. godine, respektvino. U pogledu teorijskog okvira, u radu se primenjuje teorija ontološke sigurnosti. Ona polazi od toga da je državama, kao i pojedincima, potrebna stabilna autobiografija i čvrst narativ o prošlosti i nastanku zajednice. Taj narativ i državni identitet dovode se u pitanje onda kada se država i njeno društvo suoče sa zločinima koje su činili u prošlosti. Turska i Srbija ulažu velike napore u negiranje zločina iz prošlosti, nastojeći tako da zaštite svoj identitet i narativ koji su o sebi stvorile. Uprkos tome što se Turska i Srbija razlikuju u pogledu spoljne politike, veličine, moći i položaja u međunarodnim odnosima, ni jedna ni druga ne trpe značajnije posledice takve revizionističke politike.