INSULINSKA REZISTENCIJA I HIRURŠKI STRES - Micić, Dušan D; Lalić, Nebojša M; Djukić, Vladimir R (Medicinski podmladak, 2016)
Hirurška intervencija uzrokuje stresnu reakciju u organizmu dovodeći do pojave inflamacije i insulinske rezistencije. Insulinska rezistencija u postoperativnom periodu je zaštitni mehanizam kako bi se organizmu osigurale zalihe ugljenih hidrata koje koriste glukozno-zavisna tkiva kao što je mozak. Operacija i drugi vidovi trauma povećavaju metabolizam, oksidativne procese i kataboličke reakcije kao što su razgradnja glikogena, masti i proteina.  Insulinska rezistencija se postoperativno javlja u ekstrahepatičnom tkivu, prevashodno skeletnim mišićima. Stepen insulinske rezistencije i dužina njenog trajanja zavisi od stepena traumatizacije tkiva. Minimalne hirurške intervencije uzrokuju slabiji inflamatorni odgovor i kratkotrajniji pad insulinske senzitivnosti dovodeći do manjeg broja postoperativnih komplikacija kao što su infekcija i kardiološke komplikacije  i do kraćeg postoperativnog oporavka. Citokini čiji nivo se povećava u postoperativnom periodu su IL-6 i TNF-alfa, a zabeleženo je i povećanje reaktanta akutne faze, CRP. Preoperativna primena infuzija glukoze sa insulinom smanjuje kataboličke procese uzrokovane stresom i povoljno deluje na insulinsku senzitivnost. Nezavisno od vrste hirurške operacije koja se primenjuje, stepen postoperativne insulinske rezistencije, odnosno smanjenje insulinske senzitivnosti  direktno utiču na dužinu boravka u bolnici i pojavu komplikacija u postoperativnom periodu.  Minimalnom invazivnom hirurgijom smanjuje se postoperativni hirurški stres i postoperativna insulinska rezistencija.