REKOARKTACIJA NAKON HIRURŠKE KOREKCIJE KOARKTACIJE AORTE KOD DECE I ADOLESCENATA - Kuzmanović, Milica (Medicinski podmladak, 2025)
Uvod: Koarktacija aorte predstavlja suženje torakalne aorte, najčešće lokalizovano na mestu pripajanja ductus arteriosus-a. U novorođenačkom i odojačkom uzrastu, hirurgija je glavni modalitet lečenja, a u kasnijem uzrastu perkutane intervencije. Podaci o faktorima rizika za razvoj rekoarktacije su kontradiktorni u literaturi.Cilj rada: Utvrđivanje učestalosti rekoarktacije i identifikovanje faktora rizika za razvoj rekoarktacije nakon operacije koarktacije aorte.Materijal i metode: Istraživanje je obuhvatilo 94 pacijenata operisanih zbog koarktacije aorte u periodu od 2012. do 2017. godine. Posmatrane su demografske i kliničke karakteristike, preoperativni, intraoperativni, postoperativni i ehokardiografski parametri. Neposredni postoperativni gradijent veći od 25 mmHg se smatra prediktorom postojanja rekoarktacije aorte. Podaci su obrađeni metodama deskriptivne i analitičke statistike.Rezultati: Medijana uzrasta u vreme operacije je bila 2 meseca (4 dana-19 godina). Dominantno je korišćena extended end-to-end anastomoza (90,4%). Kaplan – Meier analiza preživljavanja ukazuje na veću učestalost rekoarktacije aorte u grupi pacijenata sa neposrednim postoperativnim gradijentom>25 mm Hg (p  25  mm  Hg  je nezavisni  prediktor rekoarktacije aorte u dugoročnom praćenju nakon hirurški korigovane koarktacije aorte.
Keywords: koarktacija aorte; rekoarktacija; faktori rizika; gradijent