Sažetak
Pojava postoperativnog delirijuma predstavlja značajan zdravstveni problem kod starijih pacijenata u jedinicama intenzivnog lečenja. Učestalost postoperativnog delirijuma varira u različitim istraživanjima i kreće se od 10 do 70%. Veća incidencija je zabeležena među starijom populacijom, kao i nakon velikih hirurških procedura kao što su vaskularne, srčane i operacije preloma kuka. Ovaj sindrom može biti udružen sa velikim brojem negativnih kliničkih ishoda koji mogu uticati na hospitalizaciju bolesnika. Često je kod pacijenata produžen boravak na mehaničkoj ventilaciji, a povećana je stopa mortaliteta i troškovi lečenja. Ovi pacijenti su takođe u povećanom riziku od ponovne hospitalizacije i imaju lošiji kvalitet života. Najbolja strategija za smanjenje štetnih posledica postoperativnog delirijuma jeste njegova prevencija. Pokazano je da neke jednostavne intervencije tokom perioperativnog perioda značajno mogu smanjiti incidenciju i težinu ovog sindroma. To su pre svega procena kognitivne funkcije pre operacije, izbegavanje upotrebe benzodijazepina, intraoperativni monitoring dubine anestezije, adekvatna kontrola postoperativnog bola, održavanje normotenzije i normotermije.