Laboratorijski parametri u diferencijalnoj dijagnozi anemije uzrokovane nedostatkom gvožđa i anemije u hroničnim infekcijama u dečijem uzrastu - Medovic, Rasa; Igrutinovic, Zoran; Jancic, Aleksandra; Vujic, Ana (Medicinski časopis, 2012)
Uvod: Sideropenijska anemija, izazvana nedostatkom gvožđa, je najčešća anemija u dečijem uzrastu, a druga po učestalosti je anemija nastala kao posledica hronične infekcije ili sekundarna anemija. Isti laboratorijski testovi se koriste za dijagnozu ovih vrsta anemija.Cilj istraživanja: Utvrditi validne laboratorijske parametre u diferencijalnoj dijagnozi sideropenijske i sekundarne anemije u dečijem uzrastu. Materijal i metode: U hematološkoj ambulanti pedijatrijske klinike KC Kragujevac, od 01.12.2010. do 31.02.2011.godine., ispitano je 35 dece sa sideropenijskom, 35 sa anemijom uzrokovanom hroničnom infekcijom i 35 zdrave dece. Svoj deci, od laboratorijskih parametara, urađeni su: broj leukocita (Le), eritrocita (Er) i trombocita (Tr), hemoglobin (Hb), hematokrit (Hct), prosečan volumen eritrocita (MCV), prosečna količina hemoglobina u eritrocitu (MCH), prosečna koncentracija hemoglobina na litar eritrocita (MCHC), mera varijabilnosti veličine eritrocita (RDW), serumsko gvožđe (Fe), ukupni (TIBC) i nezasićeni kapacitet vezivanja gvožđa u serumu (UIBC) i feritin. Statistička obrada podataka je obuhvatala srednju, najmanju i najveću vrednost i statističku značajnost. Rezultati: Vrednosti broja Le su povišene u grupi sa sekundarnom anemijom u odnosu na kontrolnu i grupu sa sideropenijskom anemijom. Vrednosti broja Er ne pokazuju razliku između ispitivanih grupa dece. Nema razlike u vrednostima Hb, Hct, MCHC, broja Tr i serumskog Fe između grupa dece sa različitim tipom anemije, ali postoji razlika između grupa dece sa anemijom u odnosu na kontrolnu grupu. Vrednosti MCV i MCH pokazuju razliku između grupa, sa najvećom srednjom vrednošću u kontrolnoj grupi, a najmanjom u grupi dece sa sideropenijskom anemijom. Vrednosti RDW, TIBC i UIBC su povišene u grupi dece sa sideropenijskom anemijom u odnosu na kontrolnu i grupu sa sekundarnom anemijom. Vrednosti feritina se razlikuju između grupa, sa najvećom srednjom vrednošću u grupi sa sekundarnom anemijom, a najmanjom u grupi sa sideropenijskom anemijom.Zaključak: Validni laboratorijski parametri u diferencijalnoj dijagnozi sideropenijske i sekunderne anemije su broj Le, MCV, MCH, RDW, TIBC, UIBC i feritin.Ključne reči: Sideropenijska anemija, anemija u hroničnim infekcijama, laboratorijski parametri, deca