EUTANAZIJA I MORALNE DILEME - Arsić, Miloš (Medicinski časopis, 2022)
Dozvoljenost prakse voljnog okončanja života teško bolesnom licu, kako bi isto bilo lišeno daljih bolova i patnji, povod je brojnih i žustrih rasprava. Stavovi o ovom kompleksnom pitanju, najblaže rečeno, nisu jedinstveni. Dok sa jedne strane, pristalice eutanazije, afirmativno govore o predmetnom činu i zalažu se za ozakonjenje iste, njeni protivnici, predstavljajući je kao negaciju osnovnog ljudskog prava, prava na život, teže da obesmisle bilo kakav pozitivan efekat koji bi ista mogla da donese. U senci odnosa prava na život i prava na odlučivanje o smrti, odnosno polemika o opravdanosti eutanazije sa pravnog aspekta, nalazi se moralni segment ovog čina, koji nikako ne sme biti zanemaren. Da li je moralno odlučivati o okončanju sopstvenog života, pre svega, imajući u vidu činjenicu da niko nije učestvovao u donošenju odluke o otpočinjanju istog. Od značaja je i pitanje uticaja okolnosti konkretnog slučaja, vrste bolesti, odnosno intenziteta bolova i patnji kojima je lice izloženo, na moralnu ocenu donošenja, odnosno izvršenja odluke o okončanju života. Osnovni zadatak predmetne teorijske obrade predstavlja upoznavanje sa osnovnim obeležjima čina eutanazije, odnosno njeno sagledavanje kroz prizmu moralnih normi, kako iz ugla lica koje donosi odluku o okončanju sopstvenog života, tako i iz ugla lekara koji predmetnu odluku realizuje. Izbor predmeta ove teorijske obrade podstaknut je, pre svega praktičnim značajem istog, kao i potrebom konstantnog moralnog preispitivanja sopstvenih postupaka, posebno u kontekstu ozbiljne krize sistema vrednosti koja karakteriše savremenu epohu.