Abstract
Hirurško liječenje hroničnog gnojnog otitisa sa holesteatomom zbog bioloških karaketristika holesteatoma i kompleksne anatomije temporalne kosti još uvijek predstavlja veliki otohirurški izazov. U svrhu postizanja što boljeg postoperativnog rezultata , manje učestalosti rekurentnih holesteatoma, prevazilaženja problema takozvane "otvorene mastoidne šupljine" i poboljšanja slušne funkcije, othirurzi primjenjuju različite modifikacije dvije bazične tehnike timpanoplastike: otvorene (canal wall down-CDW) i zatvorene (canal wall up-CWU).
U periodu od 1998-2008. godine u Klinici za bolesti uha, grla i nosa, Univerzitetskog kliničkog centra Banjaluka, zbog hroničnog gnojnog otitisa s holesteatomom , ukupno je 100 pacijenata operativno tretirano. Primjenjivan je modifikovani pristup navedenim tehnikama timpanoplastike s obliteracijom mastoidne šupljine i rekonstrukcijom zadnje-gornjeg zida zvukovoda. Na osnovu dobijenih rezultata, zaključili smo da se značajno smanjila učestalost rekurentnih holestatoma (5,88%) kod pacijenta kod kojih je primjenjivana otvorena tehnika s obliteracijom mastoidne šupljine i rekonstrukcijom zadnje-gornjeg zida zvukovoda. Funkcionalni rezultati kod tri posmatrane grupe pacijenta nisu u statistički značajnoj mjeri odstupali. Za svakog pacijenta, na osnovu kliničkih i intraoperativnih nalaza, treba primjeniti adekvatnu hiruršku tehniku.