Jugonostalgija u savremenom TV programu: narativi u emisiji „Šou svih vremena“ - Radović, Ognjen (CM: Communication and Media, 2015)
Jugonostalgija je prisutna u televizijskom sadržaju, prvenstveno u zabavnom i informativnom (serije, filmovi i vijesti), od raspada Jugoslavije. Jedan od posljednjih primjera prizivanja prošlosti i metanarativa koji se vezuju za Jugoslaviju jeste emisija kolažnog tipa pod nazivom „Šou svih vremena“, koja se emitovala na RTS-u (Radio-televizija Srbije) i na drugim televizijama u regionu. U radu se nastojalo prepoznati koje su uloge nostalgije i naratora/ki te kako je predstavljano prošlo vrijeme, to jest vrijeme Jugoslavije. Emisija je korištena pri definisanju sadašnjosti kroz sistem binarnih pozicija, to jest Jugoslavija je služila kao kontrapunkt sadašnjosti tako što su se upoređivala stara vremena i sadašnjost. Naratori drugog i trećeg nivoa (svi osim svevidećeg autora) bili su definisani kao katalizatori jugonostalgije, kao oni koji predstavljaju sponu između publike i vremena bratstva i jedinstva, kao moderatori (voditelj i voditeljka) te kao autori/kreatori svih narativa emisije i njenih dijelova (svevideći autori, kao i voditelj Nikola Kojo). Zapravo, oni su korišteni u svrhu reanimacije i rehabilitacije narativa o bivšoj Jugoslaviji u sadašnjost putem poziva na kolektivnu nostalgiju. Radi prisjećanja na bivšu Jugoslaviju, u emisiji su korišteni elementi metanarativa o bivšoj Jugoslaviji – slobodna zemlja, zemlja bratstva i jedinstva, zlatno doba, vrijeme bezbrižnosti i sigurnosti, doba pravih vrijednosti, doba nevinosti, stara dobra vremena i zemlja izobilja. Svi ovi elementi su opisivali prošlo vrijeme u okviru spektakla (muzičke numere, ples i kviz), humora (skečevi, intervjui i kviz) te kolektivnog prisjećanja na život i popularnu kulturu bivše Jugoslavije, a pritom su se tadašnji odnosi i vrijednosti pozitivno interpretirali i repozicionirali.