Kako možemo upravljati klinički značajnim interakcijama kod pacijenata sa hipertenzijom? - Perić, Aneta (Arhiv za farmaciju, 2022)
Pacijenti koji imaju povišen krvni pritisak, a naročito oni starije životne dobi, često imaju propisan veći broj lekova. Cilj naše studije je bio da se analiziraju potencijalne lek-lek interakcije, kao i potencijalni neželjeni efekti kod ovih pacijenata. Studija je obuhvatila i mogućnost smanjenja broja potencijalnih interakcija i potencijalnih ishoda u slučaju promene terapije. Urađena je studija preseka kod vanbolničkih pacijenata sa hipertenzijom, lečenih u Vojnomedicinskoj akademiji, sa dva ili više propisanih lekova. Za analizu potencijalnih interakcija i potencijalnih neželjenih reakcija korišćena je baza Lexicomp Interact. Analizirani su podaci o opštem stanju pacijenata, terapijski vodiči i propisani lekovi koji imaju potencijal da izazovu interakcije. Podaci su obrađeni pomoću deskriptivnih statističkih metoda i multivarijantne logističke regresije. U studiju je uključeno 350 pacijenata, prosečne starosti 75,3±11,5 godina, sa propisanih 6,1±2,5 lekova. Večina pacijenata (86,0%) je imala jednu klinički zanačajnu lek-lek interakciju, tj. prosečno 3,78±3,90 (raspon 1-25). Najčešće sugestije su bile da se iz terapije isključe duplikacije u propisivanju, da se smanji korišćenje tiazidnih diuretika, derivata sulfonilureje, alfa lipoinske kiseline i pentoksifilina, a poveća upotreba blokatora kalcijumovih kanala kada je to terapijski opravdano. Potencijalne lek-lek interakcije su smanjene na 2,10 (2,52), p