Ukupni polifenoli u pet vrsta jezgrastog voća - Jelena, Rajić; Stanković, Sofija; Bašić, Jasmina; Govedarica, Ilija (Arhiv za farmaciju, 2022)
Eksperimantalni podaci sve više podupiru hipotezu o preventivnom učinku ishrane bogate voćem i povrćem na zdravlje. Dugo se smatralo da taj učinak treba pripisati antioksidativnom delovanju vitamina. Pažnja se sve više posvećuje jedinjenjima koja nisu vitamini, a posebno polifenolima. Jezgrasto voće sadrži veliku količinu nezasićenih masnih kiselina, a relativno je stabilno, stoga možemo zaključiti o velikom sadržaju antioksidativnih jedinjenja. Ranije se smatralo da ova aktivnost najviše pripada tokoferolu ali su nova, opsežna istraživanja ukazala i na značaj polifenolnih jedinjenja. Orah, kao najčešće korišćeno jezgrasto voće, je i najviše proučavan i pronadjeno je nešto više od 20 različitih polifenolnih jedinjenja, mada se smatra da ih ima mnogo više.Cilj ovog rada bio je da se odredi sadržaj ukupnih polifenola u različitim vrstama jezgrastog voća. Za ovo ispitivanje odabrano je pet vrsta jezgrastog voća od tri vrste proizvođača: kikiriki, brazilski orah, lešnik, badem i orah. Sadržaj ukupnih polifenola odredjen je spektrofotometrijskom metodom po Folin-Ciocalteau.Sadržaj u različitim vrstama voća izuzetno varira kako između samih vrsta tako i u okviru iste vrste u zavisnosti od proizvođača. Najviši je u orahu 2228.68 ± 355.70 mgGAE/100g dok je najniža vrednost dobijena u bademu 102.40 ± 20.44 mgGAE/100g.