Savremena prevencija naprasne srčane smrti - Kostic, Tomislav; Deljanin-Ilić, Marina; Stanojevic, Dragana; Milic, Dragan; Koracevic, Goran; Apostolovic, Svetlana; Perisic, Zoran; Salinger-Martinovic, Sonja; Djordjevic, Miodrag; Golubovic, Mladjan; Lazarevic, Milan (Acta medica Medianae, 2021)
Naprasni srčani zastoj i naprasna srčana smrt su termini koji se u medicini vrlo često koriste kao sinonimi. Naprasna srčana smrt se definiše kao “prirodna, neočekivana smrt usled srčanih uzroka koja nastaje unutar jednog sata od početka akutnih simptoma i praćena je naglim gubitkom svesti”. Prisustvo srčanog oboljenja može biti poznato od ranije, ali su vreme i način smrti neočekivani. Koronarna bolest (KB) je odgovorna za 75–80% svih slučajeva NSS. Dok je ateroskleroza primarni poremećaj kod ljudi srednje i starije životne dobi, kod dece i mladih osoba (<35 godina), uzrok NSS najčešće predstavljaju maligne aritmije koje se javljau u srčanim komorama - monomorfna ili polimorfna komorska tahikardija i ventrikularna fibrilacija. Etiologija poremećaja srčanog ritma može biti povezana sa osnovnim srčanim oboljenjem, ali je kod mladih osoba najčešće idiopatska. Veći broj studija je potvrdio da su maligne aritmije neposredni uzrok smrti. Etiologija poremećaja srčanog ritma može biti vezana za osnovno srčano oboljenje , ali može biti i idiopatska. Sekundarna prevencija naprasne srčane smrti podrazumeva lečenje onih koji su imali sreće da prežive iznenadni srčani zastoj ili imaju dokumentovane hemodinamski nestabilne komorske aritmije, a primarna prevencija lečenje onih koji imaju povišen rizik za naprasnu srčanu smrt ali bez dokumentovanog prethodnog srčanog zastoja ili malignih komorskih aritmija. S obzirom na to da je najčešća aritmija koja prethodi srčanom zastoju komorska tahikardija (VT) koja degeneriše u komorsku fibrilaciju (VF), prevencija naprasne srčane smrti podrazumeva efikasno prekidanje komorske tahikardije (VT). Na osnovu rezultata studija i podataka iz kliničke prakse može se zaključiti da implantacija ICD značajno smanjuje smrtnost i u primarnoj i u sekundarnoj prevenciji u odnosu na bolesnike koji su primenjivali samo medikamentnu terapiju. Sem toga, pacijenati kod kojih je ugradnjom pacemaker sistema pored defibrilatorske ostvarena i resinhronizaciona terapija imaju značajno bolji kvalitet života, povećanje EF, kao i ehokardiografske parametre. Takođe, primena medikamentozne terapije kod pacijenata sa ugrađenim pacemakerima smanjuje učestalost isporučivanja DC šoka čime se postiže očuvanje miokardne funkcije i smanjuju se oštećenja koja nastaju prilikom prolaska struje kroz srčani mišić. Implantabilni kardioverter defibrilatori su doneli novo poglavlje u lečenju najrizičnijih kardiovaskularnih bolesnika.