Arhitektura kao interdisciplinarno polјe: ka novim modelima arhitektonske prakse - Ereš, Davor; Mitrović, Jelena (Arhitektura i urbanizam, 2026)
Oslanjajući se na misao Ranka Radovića o nerazdvojivosti arhitektonske ideje i njene materijalizacije, tekst polazi od razumevanja arhitektonske prakse kao složenog, procesnog i interdisciplinarnog polјa. Kroz prikaz projekta Rasplitanje: Novi prostori, predstavlјenog na Venecijanskom bijenalu arhitekture 2025. godine, a u odnosu na kustoski okvir Karla Ratija (Carlo Ratti), arhitektura se razmatra kao otvoreni sistem odnosa, a ne kao konačan objekat. Metafora lavirinta i Arijadnine niti uspostavlјa se kao epistemološki i operativni model savremenosti arhitektonske prakse, u kojem se projektno težište pomera sa konačnosti rešenja ka orijentaciji unutar složenosti. Projekat Rasplitanje: Novi prostori integriše arhitekturu, dizajn, materijalnost vune i inženjerske pristupe, generišući kinetičku i adaptivnu formu koja reaguje na energetske i klimatske uslove sveta u stalnoj transformaciji, i to u odnosu na nužnost pomaka od mitigacije ka adaptaciji. Time arhitektonska praksa postaje polјe za oblikovanje promenlјivih odnosa između materijalnog, društvenog i ekološkog. Kroz kolektivno i interdisciplinarno delovanje, Rasplitanje: Novi prostori predlaže nove modalitete arhitektonskog mišlјenja i prakse u kontekstu današnjih globalnih izazova, afirmišući otvorenost, interdisciplinarnost i relacioni karakter arhitektonske prakse u vremenu.